سال چهارم / شماره : 735 / دوشنبه / ۲۷م قوس ۱۳۹۶
Vol No 04, Issue 735, Monday, 18 December , 2017

به سوی حکومتداری مشارکتی و شفاف

نویسنده : ترجمۀ محمد‌سخی رضایی - کد خبر : 46096

۲۵ جوزا , ۱۳۹۵

Sakhi Rezaie


فصل دوم – ورکشاپ‌های ظرفیت‌سازی: مقاصد، تجارب و نتایج پالیسی

۴٫ حکومتداری الکترونیکی در مقام ابزاری برای مشارکت و شفافیت

۳‌.۴ نتایج سروی جهانی ۲۰۰۴ ملل متحد برای حکومتداری الکترونیکی

اشتراک‌کنندگان این ورکشاپ به تشریح نتایج سروی جهانی ملل متحد برای حکومتداری الکترونیکی و تبعات آن پرداختند. پریزنتیشن‌های آنان متمرکز بر شاخص سنجش وب، چارچوب مشارکت الکترونیکی و گرایش‌های جدید در منطقه بود. شاخص سنجش وب، شامل پنج مؤلفه است. حضور نوظهور، حضور قوی، حضور تعاملی، حضور انتقالی و حضور شبکه‌ای. شاخص مشارکت الکترونیکی به بررسی نحوه افزایش ارائه معلومات توسط حکومت به شهروندان در زمینه تصمیم‌گیری، تقویت مشوره‌های الکترونیکی برای مباحث و روندهای مشارکتی، حمایت از تصمیم‌گیری از طریق افزایش نظریات شهروندان می‌پردازد.

نتیجه‌گیری و پیشنهادات برای پالیسی‌سازی

براساس پریزنتیشن‌ها و بحث‌های انجام‌شده در این ورکشاپ، چندین نتیجه به دست آمد. یکم، عوامل اقتصادی و اجتماعی از جمله مهم‌ترین موانع دسترسی به معلومات و جامعه معلوماتی براساس شاخص‌های ارائه‌شده در کادر زیر به شمار می‌روند. سروی جهانی حکومت الکترونیکی نشان می‌دهد که توزیع و نشر حکومتداری الکترونیکی در بین کشورها شدیداً نا‌متوازن ‌و توانایی‌های بالقوه حکومتداری الکترونیکی دست‌نخورده باقی مانده است. علاوه بر این، بیشتر کشورها به‌خصوص کشورهای عقب‌مانده هنوزهم خدمات معنادار به شهروندان عرضه نمی‌کنند که منجر به تشویق گفت‌وگوی مشارکتی در این کشورها شو‌د.

حکومت‌ها باید در استراتژی‌های توسعه‌ای خود در امر ایجاد جامعه معلوماتی تجدید نظر کنند. از این‌رو، یک تجدید تعهد برای قراردادن تکنالوژی معلوماتی و ارتباطاتی در چارچوب جامع انکشافی برای غلبه بر روندهای سنتی طولانی انکشافی و تسریع پیشرفت اقتصادی و اجتماعی لازم است. هم‌چنین، این چارچوب باید همراه با مالکیت محلی و مبتنی بر شرایط آن باشد. بنابراین، شهروندان باید احساس کنند که نگرش‌ها و ملاحظات آن‌ها جدی گرفته می‌شود و این‌که آنان بر تدوین پالیسی‌های حکومت تأثیرگذار‌ند.

 

موانع

% حد‌اکثر تأثیر

فقر

۷۷٫۳

سطح پایین سواد

۷۶٫۰

کمبود زیر‌ساخت‌های لازم

۷۲٫۸

نرخ بلند خدمات تکنالوژی معلوماتی و ارتباطاتی

۷٫۸

عدم سرمایه‌گذاری

۶۹٫۸

زیرساخت‌های نهادی ضعیف

۶۹٫۸

عدم همکاری جامعه جهانی

۶۳٫۰

نبود امنیت

۵۲٫۵

منبع: ITU

اشتراک‌کنندگان این ورکشاپ نتیجه‌گیری کردند که اکثر حکومت‌ها هنور از نقش تکنالوژی معلوماتی و ارتباطی در توسعه خود آگاهی ندارند. این امر در کشورهای در حال توسعه بیشتر مشهود است، اما حتا در بین رهبران کشورهای پیشرفته نیز می‌توان کارهای بیشتری برای استفاده از تکنالوژی معلوماتی و ارتباطی انجام داد.

حکومت‌ها باید در استراتژی‌های توسعه‌ای خود در امر ایجاد جامعه معلوماتی تجدید نظر کنند. از این‌رو، یک تجدید تعهد برای قراردادن تکنالوژی معلوماتی و ارتباطاتی در چارچوب جامع انکشافی برای غلبه بر روندهای سنتی طولانی انکشافی و تسریع پیشرفت اقتصادی و اجتماعی لازم است. هم‌چنین، این چارچوب باید همراه با مالکیت محلی و مبتنی بر شرایط آن باشد. بنابراین، شهروندان باید احساس کنند که نگرش‌ها و ملاحظات آن‌ها جدی گرفته می‌شود و این‌که آنان بر تدوین پالیسی‌های حکومت تأثیرگذار‌ند.

حکومتداری الکترونیکی ثابت کرده است که ابزاری مهم برای مبارزه با فساد است و باید به تقویت مشارکت و استحکام شفافیت در حکومت ادامه دهد. این کار نیازمند اراده سیاسی و مشارکت باز توسط رهبری سیاسی و مردم است.

مشارکت‌کنندگان ورکشاپ از پلان کاری WSIS حمایت کردند که حکومت‌ها را مکلف به ایجاد فضای قابل اعتماد، شفاف و پالیسی‌های بدون تبعیض در وضع قوانین و مقرره‌ها می‌کند. اقدامات مربوطه شامل تقویت یک پالیسی حمایتی، شفاف، رقابتی و قابل‌پیش‌بینی، چارچوب حقوق و ضوابطی که مشوق‌های لازم برای سرمایه‌گذاری و توسعه اجتماعات در جامعه معلوماتی باشد، می‌شود. هم‌چنین، این اقدمات تدوین استراتژی‌های ملی که شامل استراتژی‌های حکومتداری الکترونیکی برای شفاف‌تر، کاراتر و دموکراتیک‌تر‌ساختن اداره عامه می‌شود را در بر می‌گیرد.

نویسندگان: ایشا غوس-پاشا و مریدیت روون (Aisha Ghaus-Pasha and Meredith Rowen)

برگردان: محمد‌سخی رضایی





هنوز دیدگاهی داده نشده.

دیدگاه‌تان را بنویسید: