سال چهارم / شماره : 735 / دوشنبه / ۲۷م قوس ۱۳۹۶
Vol No 04, Issue 735, Monday, 18 December , 2017

گسترش تروریسم (متن کامل)

نویسنده : ترجمۀ سلیم شفیق - کد خبر : 45572

۶ جوزا , ۱۳۹۵

Osama bin Laden speaks at a news conference in Afghanistan in this May 26, 1998 file photo.


۱۹۹۲-۲۰۰۱

۱۹۹۳

Policemen escort alleged Pakistani militants belonging to Lashkar-e-Taiba to a police station in a suburb outside Bombay, November 23, 2000. (STR Old;Courtesy Reuters)

لشکر طیبه تشکیل شد

لشکر طیبه که از سال ۱۹۹۳ در کشمیر فعال است، شاخۀ نظامی مرکز الدعوه و الارشاد، یک سازمان اسلام‌گرای پاکستانی است و در ردیف طالبان قرار دارد. دستور کار لشکر طیبه در کنار ایجاد یک دولت اسلامی در جنوب آسیا، ‌آزادی همۀ مسلمانان در هند است. این گروه اعلام کرده است که ایالات متحده، اسراییل و هند، همگی دشمنان اسلام‌اند.

لشکر طیبه برای حملاتش بر سربازان هندی و اهداف غیرنظامی، اساساً در قلمرو جامو و کشمیر مشهور است. اخیراً این گروه ساحۀ فعالیتش را گسترش داده است. در سال ۲۰۰۰ شبه‌نظامیان لشکر طیبه بر خوابگاه‌های ارتش هند در دهلی‌نو حمله کرده و سه تن را کشتند. بازرسی‌های انجام‌شدۀ پاکستان دریافت که این گروه مسئول حملات تروریستی بمبئی در سال ۲۰۰۸ بود که در آن ۱۶۶ تن کشته شدند. این گروه حملاتش را در افغانستان نیز افزایش داده است.

فبروری ۲۰۰۳

اولین بمب‌گذاری در مرکز تجارت جهانی

رمزی یوسف، مهندس کویتی به هدف به زیرکشیدن برج‌های تجارت جهانی، موتر بمب‌گذاری‌شده را در پارکینگ مرکز تجارت جهانی منفجر کرد. انفجار آسیب قابل توجهی به ساختمان وارد کرد، اما تنها شش تن را کشت و حدود یک‌هزار نفر را زخمی کرد. با این‌حال این حمله سابقه‌ای برای حملات تروریستی بین‌المللی در مقیاس بزرگ علیه ایالات متحده بر‌اساس سیاست خارجی این ‌کشور در قبال خاورمیانه شد. پس از حملات، یوسف در نامه‌ای به نیویورک تایمز درخواست کرد که ایالات متحده کمک و مناسباتش را با اسراییل قطع و مداخله در امور خاورمیانه را متوقف کند. هرچند یوسف به نیابت از یک ‌سازمان تروریستی پابرجا اقدام به حمله نکرده بود، اما حمایت و هدایت را از شیخ عمر عبدالرحمان مشهور به شیخ نابینا، روحانی بانفوذ هندی که در نیویورک زندگی می‌کند و از صلاحیت مذهبی برای مشروعیت و ترویج حملات علیه ایالات متحده کار می‌گیرد، دریافت کرده بود. یوسف به پاکستان گریخت و برای دو سال علیه ایالات متحده به دسیسه ادامه داد.

اپریل ۱۹۹۳

تلاش برای قتل رییس‌جمهور بوش [پدر]

جورج ایچ.دبلیو. بوش، رییس‌جمهور پیشین امریکا از سوی تیم هفده‌نفری تروریستی هنگامی هدف قرار گرفت که در اپریل ۱۹۹۳ از کویت دیدار می‌کرد. ظاهراً این گروه روابطی با سازمان اطلاعاتی عراق داشت. هرچند حملۀ واقعی شکست خورد، اما مقام‌های کویتی بسیاری دسیسه‌چین‌ها را بازداشت و موتر بمب‌گذاری‌شده را پیدا کردند که قرار بود از آن برای حمله استفاده شود. بازرسی‌های بعدی از سوی حکومت ایالات متحده مدارک کافی را یافت که حکومت عراق را به این تلاش ربط می‌داد. با توجه به این دسیسه به‌عنوان دولت حامی تروریسم و تهدید مستقیم به حاکمیت ایالات متحده، حکومت کلینتن، ۲۳ حملۀ موشکی توماهاوک علیه فرماندهی سازمان اطلاعاتی عراق و مرکز کنترل در بغداد را صادر کرد.

جون ۱۹۹۳

ناکامی نقشۀ بمب‌گذاری تونل‌های رودخانۀ هودسن

در تابستان ۱۹۹۳ بیش از ده تروریست مظنون برای دسیسه‌چینی حمله بر شهر نیویورک بازداشت شدند. پیروان شبه‌نظامی شیخ نابینا، عمر عبدالرحمان، برای بمب‌گذاری در دفترهای ادارۀ تحقیقات فدرال یا «اف‌.بی‌.آی»، پل جورج واشنگتن، سازمان ملل و دو تونلی برنامه‌ریزی کرده بودند که رودخانۀ هودسن از آن می‌گذرد. افزون بر این اهداف، شبه‌نظامیان برای ترور حسنی مبارک، رییس‌جمهور [وقت] مصر، و پتروس پتروس غالی، سرپرست دبیرکلی سازمان ملل نیز نقشه کشیده بودند. یک خبرچین اف‌.بی.آ‌ی به داخل این گروه نفوذ کرد و در سال ۱۹۹۵، اعضای آن مجرم شناخته شده و راهی زندان شدند.

فبروری ۱۹۹۵

طرح/دسیسۀ بوجینکا

یک توطئه برای انفجار ۱۲ هواپیمای ایالات متحده بر فراز اقیانوس آرام و قتل پاپ با بازداشت رمزی یوسف در ۷ فبروری ۱۹۹۵ پایان یافت؛ مردی ‌که مسئول اولین بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی در پاکستان بود. در دو سالی ‌که یوسف از ایالات متحده گریخته بود، مهارت‌های ویران‌سازی خود را دقیق‌تر کرده بود و روی ساخت و آزمایش بمب‌هایی کار کرده بود که برای سقوط هواپیماهای مدل ۷۴۷ در نیمه‌شب استفاده می‌شدند. ‌طرح‌های او پس از آتش‌سوزی در آپارتمانی در مانیلا افشا شد که حیثیت آزمایشگاه بمب‌گذاری او را داشت و توجه مقام‌های محلی و ایالات متحده را به خود جلب کرد. ادارۀ هوانوردی فدرال ناآگاه از بمب‌هایی‌ که قرار بود استفاده شوند، اقدامات امنیتی در پروازها میان آسیا و سواحل غرب ایالات متحده را بالا‌ برد. ‌پس از آن‌که یوسف بازداشت شد و چند ماه بدون هیچ اتفاقی گذشت، محدودیت‌های امنیتی رفع شد.

مارچ ۱۹۹۵

Subway passengers are taken on stretchers from ambulances outside a Tokyo hospital after falling victim of the nerve gas attack on a subway on March 20, 1995.

حمله با گاز سارین بر متروی جاپان

اعضای فرقۀ جاپانی اوم شین‌ریکیو، در یکی از برجسته‌ترین تلاش‌ها برای استفاده از مواد شیمیایی در یک حملۀ تروریستی، گاز سارین را در ۵ ایستگاه مترو در صبح ۲۰ مارچ ۱۹۹۵ پخش کردند. این گاز ۱۲ تن را کشت و هزاران نفر را زخمی کرد. این فرقه قبلاً از سم بوتولنیوم نیز استفاده کرده و آن را در نزدیکی پارلمان جاپان و کاخ امپراتوری افشانده بود. این گروه هم‌چنین میکروب سیاه‌زخم یا انترکس را نیز پخش کرده بود. پس از حمله در مترو، مقام‌های جاپانی سریعاً واکنش نشان داده و بر ساختمان‌های این فرقه عملیات کرده، بیش از دو عضو آن را بازداشت کردند و موقعیت این فرقه را به‌عنوان یک سازمان مذهبی از میان برداشتند.

اپریل ۱۹۹۵

بمب‌گذاری در شهر اوکلاهما

‌یکی از بدترین اقدامات تروریستی بر خاک ایالات متحده پیش از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ‌بمب‌گذاری یک لاری بود که ساختمان فدرال آلفرد پی.‌مورا در شهر اوکلاهما را هدف قرار داد و ۱۶۸ تن را کشت. تیموتی مک‌وی، عامل اصلی این بمب‌گذاری ساعاتی پس از انفجار بازداشت شد و شواهد به‌دست‌آمده از لاری اجاره‌ای مورد استفاده برای انتقال ۴هزار و ۸۰۰ پوند بمب دست‌ساز، سندی برای گرفتاری او بود. مک‌وی و تری نیکولاس، همکارش، انگیزه‌های ضدحکومتی داشتند و تلاش داشتند تا مقام‌های فدرال را برای وقوع حادثه‌ای در واکوی ایالت تگزاس مجازات کنند که در آن یک گروه راست افراطی دخیل بود.

نوامبر ۱۹۹۵

ترور اسحاق رابین

در ۴ نوامبر ۱۹۹۵، اسحاق رابین، نخست‌وزیر اسراییل در حالی هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد که در راهپیمایی صلح با حضور ۱۰۰‌هزار نفر سخنرانی می‌کرد. ایگال عمیر، قاتل رابین یک یهودی ارتدوکس راست‌ افراطی و مخالف چشم‌انداز صلح با فلسطینی‌ها بود. گفته می‌شود که او شیمون پرز، وزیر خارجۀ [وقت] اسراییل را نیز هدف قرار داده بود که در آنجا حضور داشت.

نوامبر ۱۹۹۵

U.S. and Saudi investigators work into the night searching for clues outside the apartment building destroyed by a bomb at the Khobar Towers housing complex for U.S. military personnel

بمب‌گذاری‌های ریاض

دو انفجار به شمول دست‌کم یک‌ موتر بمب‌گذاری‌شده، مرکز آموزشی گارد ملی ایالات متحده در ریاض را هدف قرار دادند که در آن ۵ امریکایی و یک خارجی کشته و حدود ۶۰ تن دیگر زخمی شدند. دو گروه تروریستی کمتر شناخته‌شده مسئولیت این بمب‌گذاری‌ها را برعهده گرفتند، اما بعداً اسامه بن لادن‌ ادعا کرد که او در این حمله دست داشته است، هرچند هرگز تأیید نشد‌. این حمله یکی از اولین موج‌ بمب‌گذاری‌هایی را محک زد که غربی‌ها را در عربستان سعودی هدف قرار داده و تلاشی برای مختل‌کردن مناسبات حکومت عربستان با ایالات متحده بود.

۱۹۹۶

فتوای اسامه بن لادن و اعلام جنگ با امریکا

برای مشخص‌کردن خطاکاری‌های «متحدان صلیبی‌ـ‌صهیونیست»‌، به‌ویژه اشغال دو مکان مقدس (حضور سربازان ایالات متحده در عربستان سعودی در جریان جنگ اول عراق)، اسامه بن لادن علیه ایالات متحده اعلام جنگ کرد. او گفت این «دشمن دور» مسئول اختلافات و اشغال خاورمیانه است و تأکید کرد که پیش از ریشه‌کردن «دشمن نزدیک»، توسط رهبران ملی محلی و ایجاد دولت اسلامی، باید نفوذ این «دشمن دور» از میان برداشته شود.

بن لادن، بعداً در سال ۱۹۹۸، دومین فتوایش را صادر کرد؛ این‌که زمان جهاد علیه ایالات متحده فرا رسیده است. او حکمش را به جهان اسلام گسترش داد؛ جهاد را مسئولیت شخصی مسلمانان دانست: «برای کشتن امریکایی‌ها و متحدانش‌ ـ‌غیرنظامیان و نظامیان‌‌ـ‌ این وظیفۀ شخصی همۀ مسلمانانی است که می‌توانند آن‌ را در هر‌کشوری که امکانش هست، انجام دهند؛ به هدف آزادی مسجدالاقصی و مسجدالحرام در مکه از چنگ این دشمنان، به هدف خارج‌کردن ارتش‌های‌شان از همۀ سرزمین‌های اسلامی، شکست‌دادن و ناتوان‌کردن‌شان برای تهدید هر‌مسلمان.» در پی صدور این بیانیه، بمب‌گذاری‌ها در سفارت‌های ایالات متحده در کنیا و تانزانیا اتفاق افتاد.

اپریل ۱۹۹۶

بازداشت یونابامر

در چهارم اپریل ۱۹۹۶، سازمان‌های فدرال ایالات متحده بر کلبه‌ای در منطقۀ روستایی مونتانا حمله کرده و تئودور کازینسکی، مردی مشهور به یونابامر را بازداشت کردند؛ کسی‌ که در جریان دورۀ زمانی ۱۷ ساله، با فرستادن بمب‌هایی از طریق پست، سه نفر را کشت و ۲۳ تن را زخمی کرد. کازینسکی دانشمندان، کارشناسان فناوری و کارمندان خطوط هوایی را هدف قرار می‌داد. او در آخرین بمب‌گذاری‌اش در سال ۱۹۹۵، رییس انجمن جنگل‌بانی کالیفرنیا را کشت. او در سال ۱۹۹۵ بیانیۀ طولانی در حمایت از دیدگاه‌هایش را در زمینۀ اثرات زیان‌بار فناوری جدید که بر جامعه داشته، به نیویورک تایمز و واشنگتن پست فرستاد و در صورت انتشار سندش وعدۀ توقف بمب‌گذاری‌ها را داد. نوشته‌های او از سوی برادرش شناسایی و به مسئولان یادآوری شد که در نهایت به بازداشت نهایی او انجامید.

اپریل ۱۹۹۶

بمب‌گذاری‌های حماس مذاکرات اوسلو۲ را متوقف کرد

سازمان‌های تروریستی حماس و جهاد اسلامی فلسطینی‌ها به هدف تغییر رهبری سیاسی در اسراییل و متوقف‌کردن مذاکرات جاری اوسلوی دوم در پیشاپیش انتخابات سراسری ماه می ۱۹۹۶، موجی از بمب‌گذاری‌های انتحاری را بر بس‌ها در اسراییل راه‌اندازی کردند. این بمب‌گذاری‌ها باعث جنجال چشم‌گیر در اسراییل شد؛ جایی ‌که برای تقویت امنیت نیاز احساس می‌شد و تا حد‌ زیادی به جهش بنیامین نتنیاهو، نامزد محافظه‌کار حزب لیکود در مقابل شیمون پرز، جانشین اسحاق رابین و مدافع ادامۀ روند صلح نسبت داده می‌شود.

جون ۱۹۹۶

بمب‌گذاری‌ در برج‌های خُبر

بر‌اثر انفجار یک لاری بمب‌گذاری‌شده در پایگاه نیروهای امریکایی در مجتمع برج‌های خُبر در ظهران عربستان سعودی، ۱۹ تن از سربازان کشته شدند. رد این حمله به گروه تروریستی شیعۀ حزب‌الله مورد حمایت ایران گرفته شد و ۱۳ عضو سعودی و لبنانی این سازمان برای نقش‌شان در آن حملات در سال ۲۰۰۱ در ایالات متحده مورد پیگرد قرار گرفتند. بعداً کمیسیون ۱۱ سپتامبر بیان داشت که احتمالاً اسامه بن لادن و شبکۀ القاعده در ارتکاب این حمله دست داشته‌اند. گزارش این کمیسیون هم‌چنین آشکار کرد که احتمالاً در جریان دهۀ ۱۹۹۰، نسبت به آنچه قبلاً باور وجود داشت، القاعده و حزب‌الله، گروه‌های سنی و شیعه همکاری بزرگ‌تری با هم داشته‌اند.

دسامبر ۱۹۹۶

توپاک آمارو، جاپانی‌ها را به گروگان گرفتند

توپاک آمارو یک گروه چپ‌گرای پرو الهام‌گرفته از کوبایی‌ها، در تلاش برای رهایی از نفوذ امپریالیست‌ها در این‌ کشور، سفارت جاپان را اشغال کرده و ۷۲ جاپانی را برای ۴ ماه به گروگان گرفت‌. وضعیت هنگامی پایان یافت که آلبرتو فوجیموری، رییس‌جمهور پرو دستور مداخلۀ نظامی را داد که در نتیجه همۀ تروریستان کشته و به جز یک گروگان، همۀ آن‌ها آزاد شدند. پس از حل بحران گروگان‌گیری در سال ۱۹۹۶، این گروه در احیای عملکرد خود ناکام ماند.

۱۹۹۷

کنوانسیون منع بمب‌گذاری تروریستی

در پی فشار ایالات متحده برای پاسخ بین‌المللی به بمب‌گذاری برج‌های خُبر در سال ۱۹۹۶، کنوانسیون بین‌المللی برای جلوگیری از بمب‌گذاری تروریستی زیر نظارت سازمان ملل به تصویب رسید. بر‌اساس چارچوب کنوانسیون‌های قبلی بین‌المللی مبارزه با تروریسم، کنوانسیون منع بمب‌گذاری تروریستی از حکومت‌ها می‌خواهد تا در موارد قراردادن یا تخلیۀ یک‌ مواد انفجاری در مکان‌های عمومی، تأسیسات دولتی یا در زیر‌ساخت‌ها، این موارد را جرم‌انگاری کنند، خلاف‌کاران را مورد پیگرد قرار دهند یا استرداد کنند. این‌ کنوانسیون که برای حوزۀ قضایی بین‌المللی ارائه می‌شود، به کشورها اجازه می‌دهد تا افرادی را مورد پیگرد قرار دهند که بر دارایی‌ها و ملکیت‌‌شان همانند سفارت‌خانه‌ها یا تأسیسات نظامی در خارج از کشور حمله کنند. در حال حاضر ۱۶۴ کشور به این کنوانسیون پیوسته‌اند.

نوامبر ۱۹۹۷

A woman lights a candle in front of the Luxor temple in 1997 where 58 foreign tourists were killed by militants.

کشتار در اقصر

اعضای جماعت الاسلامیه، گروه اسلام‌گرای مصری به هدف تضعیف حکومت و زیان‌رساندن به درآمدهای گردشگری، بر مقبرۀ ملکه حتشپسوت اقدام به تیراندازی کرده، ۶۲ تن، اکثراً گردشگران خارجی را کشتند که از محلات تاریخی در اقصر در جنوب مصر دیدن می‌کردند. ۶ شبه‌نظامی که به احتمال زیاد در یکی از اردوگاه‌های اسامه بن لادن آموزش دیده بودند، با لباس نیروهای امنیتی و مسلح با تفنگچه، کارد و قمه، به‌ویژه گردشگران را هدف قرار دادند. هرچند تروریستان در آسیب‌زدن جدی به صنعت گردشگری مصر موفق بودند، اما تاکتیک‌های خشن‌شان حمایت در میان پایگاه‌شان را دچار فرسایش و توانایی تروریستان را در جمع‌آوری پول به‌شدت محدود کرد.

اپریل ۱۹۹۸

پیمان جمعه نیک

پیمان جمعه نیک که به توافقنامۀ بلفاست نیز مشهور است، به‌لحاظ نظری پایان آشفتگی‌ها را مشخص کرد؛ دوره‌ای از خشونت در ایرلند که سابقۀ آن به دهۀ ۱۹۶۰ بر می‌گردد. این پیمان اجازۀ برقراری حکومتی را در ایرلند شمالی داد که از سوی مجلس منتخب مستقل جمهوری ایرلند اداره شود و زیر نظارت کمیتۀ اجرایی متشکل از اتحادخواهان و ملی‌گراها فعالیت کند. در میان دیگر مفاد آن، این پیمان کمیسیون حقوق بشر را تأسیس و برنامه‌ای را برای منحل‌کردن گروه‌های شبه‌نظامی ایجاد کرد. افزون بر آن، این توافقنامه قانون اساسی ایرلند را تعدیل کرد که به‌شکل مؤثری بر ادعای ارضی جمهوری ایرلند بر ایرلند شمالی پایان داد. از زمان حصول پیمان جمعۀ نیک، خشونت‌های پراکنده‌ای اتفاق افتاده‌، اما این پیمان که در دسامبر ۱۹۹۹ اجرایی شد، صلح را برای منطقه به ارمغان آورده و از سوی مجامع بین‌المللی به‌عنوان یک موفقیت تحسین می‌شود.

اگست ۱۹۹۸

بمب‌گذاری‌ها در تانزانیا و کنیا

در پی صدور فتوای اسامه بن لادن علیه ایالات متحده، دو حمله در سفارت‌خانه‌های امریکا در شرق آفریقا رخ داد. در فاصلۀ ده دقیقه از هم، در صبح ۷ اگست ۱۹۹۸، دو موتر بمب‌گذاری‌شده وارد دروازه ورودی سفارت‌خانه‌های [امریکا] در دارالسلام تانزانیا و نایروبی کنیا شدند. در حملۀ تانزانیا ۱۱ نفر و در حمله کنیا ۲۱۳ تن جان باخته و هزاران نفر زخمی شدند. ۱۲ امریکایی در میان کشته‌شدگان بودند.

در پی این حمله، اسامه بن لادن در میان فهرست ده نفر مورد پیگرد ادارۀ تحقیقات فدرال «اف.‌بی.‌آی» قرار گرفت. در پاسخ به این حملات، رییس‌جمهور کلینتن بیان داشت که ایالات متحده «مبارزۀ طولانی را میان آزادی و تعصب، میان حاکمیت قانون و تروریسم شروع خواهد کرد.» در تلافی به این حملات چندین حملۀ موشکی بر اردوگاه‌های القاعده در افغانستان و کارخانۀ شیمیایی در خارطوم سودان انجام شد. این حملات به میزان چشمگیری در تضعیف شبکۀ بن لادن ناکام ماند. بعداً ادارۀ کلینتن به دلیل عدم رفع تهدید مؤثرانه از جانب بن لادن، مورد انتقاد قرار گرفت؛ بن لادن بعداً فرصت نشان‌دادن خودش را به دست آورد.

۱۹۹۹

توسعۀ واحد پیشگیری از تروریسم سازمان ملل

سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۹، اولین نهاد غیر‌تحریمی اختصاصی‌اش را برای مبارزه با تروریسم، زیر نام واحد پیشگیری از تروریسم دفتر مبارزه با موادمخدر و جرایم سازمان ملل ایجاد کرد. واحد پیشگیری از تروریسم راجع به تصویب کنوانسیون‌های مبارزه با تروریسم و در نهایت در حمایت از اجرای قطعنامۀ ۱۳۷۳ شورای امنیت سازمان ملل کمک‌های حقوقی و فنی ارائه می‌کند. برای تسهیل این کارها، سازمان ملل واحدهای ارزیابی‌اش را به کشورهایی می‌فرستد که کمک درخواست می‌کنند. این نهاد هم‌چنین حمایت پژوهشی از جمله نگهداری داده‌های مربوط به حوادث تروریستی را فراهم می‌کند. دفتر مبارزه با موادمخدر و جرایم سازمان ملل در چهارچوب مبارزه با تروریسم از طریق تلاش‌های ضدپول‌شویی خود فعالیت می‌کند و هم‌چنین برای شناسایی رابطه میان جرایم فراملی از جمله قاچاق موادمخدر و تروریسم کار می‌کند.

نوامبر ۱۹۹۹

سازمان ملل طالبان را تحریم کرد

پس از این‌که طالبان به درخواست‌های سازمان ملل برای تحویل‌دادن اسامه بن لادن، تروریست مورد پیگرد به ایالات متحده برای نقشش در بمب‌گذاری‌های سفارت امریکا در شرق آفریقا سر باز زد، شورای امنیت سازمان ملل با اتفاق آرا طالبان، حکومت اسلامی حاکم بر افغانستان در آن زمان، را تحریم کرد. قطع‌نامۀ ۱۲۶۷ شورای امنیت سازمان ملل، دارایی‌های طالبان را مسدود و پروازهای بین‌المللی خطوط هوایی ملی افغانستان را ممنوع کرد. هم‌چنین این قطع‌نامه کمیتۀ ۱۲۷۶‌ را ایجاد کرد که مسئولیت نگهداری و ابقای «فهرست تلفیقی» اشخاص و نهادهای مرتبط با دو گروهی را داشت که باید تحریم می‌شدند. قطع‌نامۀ ۱۳۳۳ شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۰۰، این تحریم‌های رژیم را گسترش داده و القاعده را نیز پوشش می‌دهد.

دسامبر ۱۹۹۹

کنوانسیون تمویل تروریسم

در دسامبر ۱۹۹۹، مجمع عمومی سازمان ملل  کنوانسیون بین‌المللی برای جلوگیری از تمویل تروریسم را تصویب کرد. این کنوانسیون دولت‌های عضو را ملزم می‌کند تا همۀ اقدامات ممکن برای شناسایی، مسدودکردن و ضبط هرگونه منابع مالی را روی دست گیرد که برای اهداف تروریستی تخصیص داده شده‌اند. این کنوانسیون هم‌چنین دولت‌ها را ملزم می‌کند تا اقدامات مالی حمایت از فعالیت‌های تروریستی را جرم‌انگاری کنند. این کنوانسیون اولین سند از نوع خودش برای رسیدگی به جریان‌های پول است که به شبکه‌های تروریستی اجازۀ فعالیت و عملیات را می‌دهد، اما این کنوانسیون تا پیش از وقوع حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، اجرایی نشده بود.

دسامبر ۱۹۹۹

شبه‌نظامیان کشمیری هواپیمای هندی را ربودند

در روز ۲۴ دسامبر ۱۹۹۹، پنج‌ شبه‌نظامی کشمیری هواپیمای خطوط هوایی هند عازم دهلی را ربودند. آن‌ها توقف کوتاهی در پاکستان و سپس در دبی داشتند. ربایندگان پیش از آن‌که هواپیما را در میدان‌هوایی قندهار نشست دهند، ۲۷ گروگان همراه با جسد یک قربانی را در پاکستان و دبی رها کردند. هند پس از ۸ روز پذیرفت تا در بدل بازگشت مصون همۀ گروگان‌ها، سه زندانی کشمیری را رها کند. هرچند ۵ رباینده هرگز توقیف نشدند، سه نفر که برای آن‌ها اسلحه و گذرنامه‌های جعلی فراهم کرده بودند، در سال ۲۰۰۸ محاکمه و از سوی دادگاه هندی به حبس ابد محکوم شدند. احمدعمر سعید شیخ، یکی از زندانیان رهاشده، به فعالیت‌های تروریستی‌اش ‌ادامه داده و در ربودن و قتل دانیل پیرل، روزنامه‌نگار امریکایی در سال ۲۰۰۲ نقش کامل بازی کرد.

دسامبر ۱۹۹۹

زخمی‌شدن رییس‌جمهور سریلانکا در بمب‌گذاری انتحاری

در ۱۸ دسامبر، سه روز پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری، در تلاش برای ترور چاندریکا کوماراتونگا، در زمان سخنرانی‌اش در گردهمایی انتخاباتی، یک بمب‌گذار انتحاری خودش را منفجر کرد. بمب‌گذار انتحاری که ظاهراً برای ببرهای تامیل کار می‌کرد، ۱۴ تن را کشت و بیش از یک‌صد غیرنظامی را زخمی کرد. در این حمله رییس‌جمهور کوماراتونگا در پی برخورد گلولۀ انفجاری به چشمش زخمی شد.

سپتامبر ۲۰۰۰

انتفاضه الاقصی

‌دیدار آریل شارون، رهبر پیشین حزب اپوزیسیون لیکود از کوه معبد واقع در مسجد‌الاقصی در بیت‌المقدس، موجی از اعتراضات واکنشی فلسطینی‌ها را در پی داشت که به دوره‌ای از تنش‌ها و خشونت‌ها تبدیل شد. مشخصۀ این بحران مشهور به انتفاضۀ الاقصی یا انتفاضۀ دوم، استفادۀ سازمان‌های فلسطینی از بمب‌گذاری‌های انتحاری است. گروه‌هایی همانند جهاد اسلامی، حماس و گروه شهدای الاقصی در سراسر دوران بحران، از این تاکتیک علیه ارتش اسراییل و اهداف غیرنظامی آزادانه کار می‌گرفتند. در پاسخ، حکومت اسراییل موانع امنیتی را در میان کرانۀ باختری و اسراییل ساخت که به میزان زیادی از حملات بمب‌گذاری انتحاری جلوگیری کرد.

اکتوبر ۲۰۰۰

بمب‌گذاری در ناو یو.اس.‌اس کول

در پی برخورد قایق کوچک پر از موادمنفجره با ناو یو.‌اس.‌اس کول، ۱۷ دریانورد/ملوان ایالات متحده کشته و ۳۹ تن دیگر زخمی شدند و لنگرگاهی در بندر عدن در جنوب یمن ویران شد. این انفجار نتوانست ناو را غرق کند، ولی آسیب چشم‌گیری به بدنۀ آن وارد کرد. این حمله، ادامۀ دسیسه‌ای از سوی هستۀ یمنی القاعده بود که یک‌ سال پیش تلاش کرده بود تا ناو یو.‌اس.‌اس‌ Sullivansرا غرق کند. دسیسۀ حمله بر ناو USS Sullivans به دلیل وزن مواد انفجاری ناکام ماند که قایق تروریستی را غرق کرد. این حملات با توطئه‌های دیگری در شروع هزارۀ سوم هم‌زمان بود و بازتاب‌دهندۀ توانایی‌های عملیاتی فزایندۀ القاعده.

اکتوبر ۲۰۰۰

عملیات فارک بر دابوا

در ۱۸ اکتوبر ۲۰۰۰، سازمان تروریستی کلمبیایی نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا یا (FARC) بر شهرک مرکزی دابوا حمله کردند. در این حمله ۵۴ پولیس و سرباز ارتش کشته شدند. پس از آن ارتش کلمبیا عملیات تهاجمی را به‌راه انداخته و کنترل دابوا را بازپس گرفت‌، اما در جریان درگیری یک هلی‌کوپتر بلک هاوک سقوط کرد و همۀ ۲۲ سرباز سرنشین آن کشته شدند.

۲۰۰۱

پیشنهادهای القاعده به دانشمندان اتمی پاکستان

بنا بر گزارش‌ها در تابستان ۲۰۰۱، اسامه بن لادن تلاش کرد تا مهارت دو دانشمند اتمی پاکستان، دست‌کم یکی از آن‌ها را که همدلی‌ ایدئولوژیکی با القاعده داشت، به دست آورد. به گفتۀ مقام‌های امریکایی، این دانشمندان تجهیزاتی را دربارۀ چگونگی ساخت یک اسلحۀ اتمی به القاعده ارائه کرده بودند. هرچند شواهد مشخصی از دسترسی القاعده به اسلحۀ کشتار جمعی مورد تردید قرار دارد، اما این گروه برای مدت طولانی قصد خود برای استفاده از این سلاح‌ها را در صورت امکان بیان کرده است.

می ۲۰۰۱

Abu Sayyaf Muslim rebels show off their assault rifles in a remote Filipino village in April 2000.

آدم‌ربایی گروه ابوسیاف

گروه ابوسیاف، در ادامۀ موجی از آدم‌ربایی‌هایی که یک‌ سال پیش در سواحل مالیزیا شروع کرده بود، ۲۰ گردشگر، به شمول سه امریکایی را در یک تفریحگاه فلیپین در ماه می ۲۰۰۱ ربود. آن‌ها با درخواست پول، یکی از گروگان‌های امریکایی را سر بریدند و بقیه را تا جون ۲۰۰۲ نگه داشتند تا این‌که نیروی کماندوی فلیپین عملیات نجات را به‌راه انداخت‌.

هم‌اکنون گروه ابوسیاف به هدف ایجاد دولت اسلامی جداگانه برای اقلیت مسلمان این کشور با حکومت فلیپین درگیر است. پس از ۲۰۰۱، این گروه چندین حمله را به‌راه انداخته، خارجی‌ها را ربوده و مقام‌های حکومتی را هدف قرار داده است.

منبع: شورای روابط خارجی





هنوز دیدگاهی داده نشده.

دیدگاه‌تان را بنویسید: